Shloka 5
शल्यवधे कौरवसेनाभङ्गः, भीमस्य गदायुद्धं, दुर्योधनस्य समाह्वानम्
Rout after Śalya’s fall; Bhīma’s mace engagement; Duryodhana’s rally
श्रुत्वा च निहतं शल्यं धर्मपुत्रं च पीडितम्,पूरयन् रथघोषेण दिश: सर्वा महारथ: । शल्य मारे गये और मद्रराजका प्रिय करनेमें लगे हुए मद्रदेशीय महारथियोंने धर्मपुत्र युधिष्ठिरको पीड़ित कर रखा है; यह सुनकर कुन्तीपुत्र महारथी अर्जुन गाण्डीव धनुषकी टंकार करते और रथके गम्भीर घोषसे सम्पूर्ण दिशाओंको परिपूर्ण करते हुए वहाँ आ पहुँचे
śrutvā ca nihataṃ śalyaṃ dharmaputraṃ ca pīḍitam, pūrayan rathaghoṣeṇa diśaḥ sarvā mahārathaḥ |
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—ശല്യൻ വധിക്കപ്പെട്ടുവെന്നും ധർമ്മപുത്രൻ യുധിഷ്ഠിരൻ കടുത്ത സമ്മർദ്ദത്തിൽ ആണെന്നും കേട്ടപ്പോൾ കുന്തീപുത്രനായ മഹാരഥൻ അർജുനൻ അവിടെ എത്തി. ഗാണ്ഡീവത്തിന്റെ ടങ്കാരവും രഥത്തിന്റെ ഗംഭീരഘോഷവും ദിക്കുകളെല്ലാം നിറയ്ക്കെ, ധർമ്മപക്ഷത്തിന് സഹായമായി അവൻ മുന്നേറി.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-duty expressed as swift protective action: when dharma (embodied by Dharmaputra/Yudhiṣṭhira) is endangered, Arjuna responds decisively. The battle-sounds (Gāṇḍīva’s twang and the chariot’s roar) function as ethical signals of resolve and reassurance to allies.
Sañjaya reports that Śalya has been killed and Yudhiṣṭhira is being severely pressured. On hearing this, Arjuna rushes to the spot, announcing his arrival by the thunderous sound of his chariot and the twang of his bow, ready to support Yudhiṣṭhira and stabilize the battlefield situation.