Sauptika Parva Adhyaya 6 Shloka 14 - Mahabharata | Malayalam | Vedapath

Vyasa

←Previous VerseNext Verse→

Shloka 14

Adhyāya 6: Śibira-dvāra-sthita Bhūta-varṇana and Aśvatthāmā’s Śaraṇāgati to Mahādeva

Devanagari script

युगान्ते सूर्यमाहत्य महोल्केव दिवद्च्युता । उसका अग्रभाग तेजसे प्रकाशित हो रहा था। वह रथ-शक्ति उस महापुरुषसे टकराकर उसी प्रकार विदीर्ण हो गयी, जैसे प्रलयकालमें आकाशसे गिरी हुई बड़ी भारी उल्का सूर्यसे टकराकर नष्ट हो जाती है ।। अथ हेमत्सरुं दिव्यं खडगमाकाशवर्चसम्‌

Transliteration

sañjaya uvāca | yugānte sūryam āhatya maholkeva divac cyutā | atha hemat-saruṁ divyaṁ khaḍgam ākāśa-varcasam |

Translation

സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—യുഗാന്തത്തിൽ ആകാശത്തിൽ നിന്നു വീണ മഹോൾക്ക സൂര്യനെ തട്ടി നശിക്കുന്നതുപോലെ, അഗ്രഭാഗം തേജസ്സാൽ ജ്വലിച്ച ആ രഥശക്തി ആ മഹാവീരനെ തട്ടി അവിടെയെവിടെ തന്നെ പിളർന്ന് തകർന്നു. തുടർന്ന് സ്വർണമുഷ്ടിയുള്ള, ആകാശപ്രഭപോലെ ദീപ്തമായ ഒരു ദിവ്യഖഡ്ഗം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു/എടുക്കപ്പെട്ടു.

Word by Word

युगान्तेat the end of an age (at the time of dissolution)

सूर्यम्the sun

आहत्यhaving struck

महोत्केवlike a great meteor

इवlike, as

दिवःfrom the sky/heaven

च्युताfallen, slipped down

अथthen, thereafter

हेमत्सरुम्a golden-hilted (sword) / golden sword (reading-dependent)

दिव्यम्divine

खड्गम्sword

आकाशवर्चसम्having the radiance of the sky (sky-bright)

Speaker

संजय उवाच

Characters & Entities

Sañjaya

Sūrya (the Sun)

maholkā (meteor)

ratha-śakti (chariot-mounted missile/spear, implied by context)

divya khaḍga (divine sword)

Verse Rasa (Emotional Essence)

Geographic Context

Sandhi Notes