Shloka 8
Yudhiṣṭhira’s Lament and Kṛṣṇa’s Rudra-Cosmogony Explanation (सौप्तिक पर्व, अध्याय १७)
पर्ववपर शयन करनेवाले महादेवजी तो प्रसन्न होनेपर अमरत्व भी दे सकते हैं। वे उपासकको इतनी शक्ति दे देते हैं, जिससे वह इन्द्रको भी नष्ट कर सकता है ।।
parvata-śayane śayānaḥ mahādevaḥ prasanno 'maratvam api dātum arhati | sa upāsakāya tādṛśīṃ śaktiṃ dadāti yayā sa indram api nāśayituṃ śaknoti || vedāhaṃ hi mahādevaṃ tattvena bharatarṣabha | yāni cāsya purāṇāni karmāṇi vividhāni ca, bharataśreṣṭha, tāny api ahaṃ samyag jānāmi ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു— പർവ്വതത്തെ ശയ്യയാക്കി ശയിക്കുന്ന മഹാദേവൻ പ്രസന്നനായാൽ അമരത്വം പോലും നൽകാം. അദ്ദേഹം ഉപാസകനു അത്തരം ശക്തി നൽകുന്നു; അതിന്റെ ബലത്തിൽ ഉപാസകൻ ഇന്ദ്രനെയും പോലും നശിപ്പിക്കാം. ഭരതവൃഷഭാ! ഞാൻ മഹാദേവനെ തത്ത്വമായി യഥാർത്ഥരൂപത്തിൽ അറിയുന്നു; അവന്റെ നാനാവിധമായ പുരാതനവും വൈവിധ്യമാർന്നതുമായ കര്മ്മങ്ങളെക്കുറിച്ചും ഞാൻ പൂർണ്ണമായി പരിചിതനാണ്।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Divine power is portrayed as contingent on devotion and the deity’s pleasure: Mahādeva can grant even immortality and overwhelming strength, implying that ethical and spiritual alignment (upāsanā) can surpass worldly hierarchies symbolized by Indra.
Vaiśaṃpāyana emphasizes Śiva’s supremacy and the magnitude of boons he can grant, asserting his own authoritative knowledge of Mahādeva’s true nature and ancient deeds—setting a theological frame for events in the Sauptika Parva where divine agency and boons matter.