Shloka 22
Yudhiṣṭhira’s Lament and Kṛṣṇa’s Rudra-Cosmogony Explanation (सौप्तिक पर्व, अध्याय १७)
तत् प्रविद्धं तथा भूमौ तथैव प्रत्यतिष्ठत । तमुवाचाव्ययो ब्रह्मा वचोभि: शमयन्निव
tat praviddhaṃ tathā bhūmau tathaiva pratyatiṣṭhata | tam uvācāvyayo brahmā vacobhiḥ śamayann iva ||
ഇങ്ങനെ ഭൂമിയിൽ എറിഞ്ഞ ആ ലിംഗം അതേ രൂപത്തിൽ അവിടെ തന്നെ പ്രതിഷ്ഠിതമായി. അപ്പോൾ അവ്യയനായ ബ്രഹ്മാവ് വചനങ്ങളാൽ ശമിപ്പിക്കുന്നവനെന്നപോലെ പറഞ്ഞു—
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even amid the aftermath of violence, the text foregrounds the need for śama (calming restraint): divine speech functions to cool agitation and redirect destructive momentum toward order and stability.
An emblem (liṅga) that has been thrown to the ground becomes firmly established there; immediately afterward, the imperishable Brahmā speaks, seemingly to pacify those present and to prevent further escalation.