Shloka 46
वैशम्पायन उवाच एवं ते पुरुषव्याप्रा: सर्वे व्यायतबाहव: । प्रतिज्ञा बहुला: कृत्वा धृतराष्ट्रमुपागमन्,वैशम्पायनजी कहते हैं--राजन्! इस प्रकार वे सभी पुरुषसिंह महाबाहु पाण्डव बहुत-सी प्रतिज्ञाएँ करके राजा धृतराष्ट्रके पास गये
vaiśampāyana uvāca evaṁ te puruṣavyāprāḥ sarve vyāyatabāhavaḥ | pratijñā bahulāḥ kṛtvā dhṛtarāṣṭram upāgaman ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—രാജാവേ! ഇങ്ങനെ ആ പുരുഷസിംഹങ്ങൾ, വിശാലബാഹുക്കളും പ്രവർത്തനോത്സുകരുമായ പാണ്ഡവർ, അനേകം പ്രതിജ്ഞകൾ ചെയ്ത് രാജാവ് ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral weight of pratijñā (solemn vows): righteous agents bind themselves by promises and then act accordingly, approaching authority not merely with power but with accountable resolve.
After making multiple vows, the strong-armed Pāṇḍavas proceed to King Dhṛtarāṣṭra, indicating a formal approach to the Kuru court and the next step in the unfolding political-ethical conflict.