Shloka 32
Sabhā Parva, Adhyāya 68 — Pāṇḍavānāṃ Vanavāsa-prasthānaḥ; Duḥśāsana-nindā; Pāṇḍava-pratijñāḥ
धृतराष्ट्रकुमार! तुम कृष्णाको नहीं जीती हुई कैसे मानते हो? जब कि पाण्डवोंके बड़े भाई युधिष्ठिरने द्यूतसभाके बीच अपना सर्वस्व दाँवपर लगा दिया है ।। अभ्यन्तरा च सर्वस्वे द्रौपदी भरतर्षभ । एवं धर्मजितां कृष्णां मन्यसे न जितां कथम्,भरतश्रेष्ठ! द्रौपदी भी तो सर्वस्वके भीतर ही है। इस प्रकार जब कृष्णाको धर्मपूर्वक जीत लिया गया है, तब तुम उसे नहीं जीती हुई क्यों समझते हो?
Dhṛtarāṣṭrakumāra! tvaṃ kṛṣṇāṃ na jitām iva kathaṃ manyase? yato hi pāṇḍavānāṃ jyeṣṭho yudhiṣṭhiro dyūtasabhāyāṃ madhye svam sarvasvaṃ dānaṃ kṛtvā nyadhāt. Abhyantarā ca sarvasve draupadī, bharatarṣabha. Evaṃ dharmajitāṃ kṛṣṇāṃ manyase na jitāṃ katham?
കർണൻ പറഞ്ഞു—ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രാ! കൃഷ്ണാ (ദ്രൗപദി) ജയിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലെന്ന് നീ എങ്ങനെ കരുതുന്നു? ദ്യൂതസഭയുടെ നടുവിൽ പാണ്ഡവരുടെ അഗ്രജൻ യുധിഷ്ഠിരൻ തന്റെ സർവ്വസ്വം പണയമിട്ടു. ഭരതശ്രേഷ്ഠാ! ദ്രൗപദിയും ആ ‘സർവ്വസ്വ’ത്തിനുള്ളിലേയാണ്. അങ്ങനെ നിയമപ്രകാരം കൃഷ്ണാ ജയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കെ, നീ അവളെ അജിതയെന്ന് എന്തുകൊണ്ട് കരുതുന്നു?
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse exposes a contested ethical claim: Karna argues from the formal rules of gambling—‘all’ includes Draupadi—while the broader dharma-question (whether a person can be staked, and whether the wager was valid) remains morally fraught, highlighting the tension between legalistic procedure and righteous conduct.
In the gambling hall, after Yudhishthira has wagered and lost everything, Karna addresses a Kaurava prince and insists that Draupadi (called Krishnaa) must be considered ‘won’ as part of the total stake, defending the Kaurava position in the escalating humiliation of Draupadi.