Shloka 7
क्षत्रियस्य महाराज जये वृत्ति: समाहिता । स वै धर्मस्त्वधर्मो वा स्ववृत्तौ का परीक्षणा,बृहस्पतिने राजव्यवहारको लोकव्यवहारसे भिन्न बताया है; अतः राजाको सावधान होकर सदा अपने प्रयोजनका ही चिन्तन करना चाहिये। महाराज! क्षत्रियकी वृत्ति विजयमें ही लगी रहती है, वह चाहे धर्म हो या अधर्म। अपनी वृत्तिके विषयमें क्या परीक्षा करनी है?
kṣatriyasya mahārāja jaye vṛttiḥ samāhitā | sa vai dharmas tv adharmo vā svavṛttau kā parīkṣaṇā ||
മഹാരാജാവേ! ക്ഷത്രിയന്റെ വൃത്തി ജയത്തിലേയ്ക്ക് തന്നെ നിശ്ചലമായി ചേർന്നിരിക്കുന്നു. അത് ധർമ്മമോ അധർമ്മമോ ആയാലും—സ്വവൃത്തിയെക്കുറിച്ച് പിന്നെ എന്ത് പരീക്ഷണം?
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse presents Duryodhana’s hardline view that a kṣatriya’s defining duty is victory and dominance, treating moral evaluation (dharma vs. adharma) as secondary or even irrelevant when pursuing one’s class-based vocation.
In the Sabha Parva context, Duryodhana is articulating a political-royal rationale: he frames the warrior-king’s role as inherently oriented toward conquest, implying that success itself justifies action and that questioning the morality of such conduct is unnecessary.