Shloka 86
Nāradasya Rājadharma-praśnāḥ
Nārada’s Examination of Royal Ethics
कच्चिद् द्वौ प्रथमौ यामौ रात्रे: सुप्त्वा विशाम्पते । संचिन्तयसि धर्मार्थो याम उत्थाय पकश्षिमे,प्रजानाथ! क्या तुम रात्रिके (पहले पहरके बाद) जो प्रथम दो (दूसरे-तीसरे) याम हैं, उन्हींमें सोकर अन्तिम पहरमें उठकर बैठ जाते और धर्म एवं अर्थका चिन्तन करते हो?
kaccid dvau prathamau yāmau rātreḥ suptvā viśāmpate | saṃcintayasi dharmārthau yāma utthāya paścime prajānātha ||
നാരദൻ പറഞ്ഞു— പ്രജാനാഥാ! നീ രാത്രിയുടെ ആദ്യ രണ്ട് യാമങ്ങളിൽ നിദ്രിച്ച്, അവസാന യാമത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ് ഇരുന്ന് ധർമ്മവും അർത്ഥവും ചിന്തിക്കുന്നുണ്ടോ?
नारद उवाच
Educational Q&A
A ruler should practice disciplined self-governance: regulate sleep and dedicate the clearest hours to deliberating on dharma (justice and duty) and artha (public welfare and policy), so that personal habits support ethical and effective rule.
Nārada is questioning the king in a counsel-like manner, using ‘kaccit’ to inquire about the king’s daily discipline—specifically whether he rises in the last watch of the night to contemplate principles of righteous conduct and practical governance.