Shloka 14
Adhyāya 39: Śiśupāla’s Censure and Bhīma’s Contained Wrath (शिशुपाल-निन्दा तथा भीमक्रोध-निग्रहः)
तत्राहूता गता: सर्वे सुनीथप्रमुखा गणा: । समदृश्यन्त संक्रुद्धा विवर्णवदनास्तथा,स एव हि मया वध्यो भविष्यति न संशय: । “राजाओ! केशी दैत्यका वध करनेवाले अनन्त-पराक्रमी भगवान् श्रीकृष्णकी मेरे द्वारा जो पूजा की गयी है, उसे आपलोगोंमेंसे जो सहन न कर सकें, उन सब बलवानोंके मस्तकपर मैंने यह पैर रख दिया। मैंने खूब सोच-समझकर यह बात कही है। जो इसका उत्तर देना चाहे, वह सामने आ जाय। मेरे द्वारा वह वधके योग्य होगा; इसमें संशय नहीं है इस प्रकार उन सब राजाओंको युद्धके लिये उत्साहित करके चेदिराजने युधिष्ठिरके यज्ञमें विघ्न डालनेके उद्देश्यसे राजाओंसे सलाह की। शिशुपालके इस प्रकार बुलानेपर उसके सेनापतित्वमें सुनीथ आदि कुछ प्रमुख नरेशगण चले आये। वे सब-के-सब अत्यन्त क्रोधसे भर रहे थे एवं उनके मुखकी कान्ति बदली हुई दिखायी देती थी
tatrāhūtā gatāḥ sarve sunīthapramukhā gaṇāḥ | samadṛśyanta saṅkruddhā vivarṇavadanās tathā || sa eva hi mayā vadhyo bhaviṣyati na saṁśayaḥ ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—അപ്പോൾ വിളിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ സുനീതപ്രമുഖരായ എല്ലാ സംഘങ്ങളും അവിടെ എത്തി. അവർ അത്യന്തം ക്രുദ്ധരായി, മുഖങ്ങൾ നിറം മങ്ങിയതായി തോന്നി. (ശിശുപാലന്റെ വെല്ലുവിളി അചഞ്ചലമായി നിലനിന്നു:) “അവൻ തന്നെയാണ് എന്റെ കൈയ്യാൽ വധയോഗ്യൻ—ഇതിൽ സംശയമില്ല.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how unchecked anger and wounded ego can rapidly turn a public religious assembly into a battlefield. Ethically, it warns that intolerance toward another’s devotion (here, honor shown to Kṛṣṇa) and the urge to ‘answer’ insult with violence undermine dharma and the sanctity of communal rites.
After Shishupāla provokes the kings and issues a lethal challenge, his supporters—led by Sunītha—arrive in response to his summons. They are visibly furious and ready for confrontation, signaling an organized attempt to create disturbance in Yudhiṣṭhira’s sacrificial ceremony.