Shloka 54
Adhyāya 33: Antarvedī-Samāgama, Arghya-Nirṇaya, and Śiśupāla’s Objection
ततो युधिष्छिरो राजा प्रेषयामास पाण्डवम् | नकुलं हास्तिनपुरं भीष्माय पुरुषर्षभ:,तदनन्तर पुरुषोतम राजा युधिष्ठिरने भीष्म, द्रोणाचार्य, धृतराष्ट्र, विदुर, कृपाचार्य तथा दुर्योधन आदि सब भाइयों एवं अपनेमें अनुराग रखनेवाले अन्य जो लोग वहाँ रहते थे, उन सबको बुलानेके लिये पाण्डुपुत्र नकुलको हस्तिनापुर भेजा
tato yudhiṣṭhiro rājā preṣayāmāsa pāṇḍavam | nakulaṃ hāstinapuraṃ bhīṣmāya puruṣarṣabhaḥ ||
അതിനുശേഷം പുരുഷശ്രേഷ്ഠനായ രാജാവ് യുധിഷ്ഠിരൻ ഭീഷ്മനെ വിളിക്കാനായി പാണ്ഡവൻ നകുലനെ ഹസ്തിനാപുരത്തിലേക്ക് അയച്ചു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic governance: a righteous king consults and involves venerable elders and established authorities. Yudhiṣṭhira’s decision to send a messenger to Bhīṣma underscores humility, procedural propriety, and respect for senior guidance in matters of state.
After a preceding development, Yudhiṣṭhira dispatches his brother Nakula to Hāstinapura with the purpose of reaching/summoning Bhīṣma—initiating communication and coordination with the Kuru elders at the capital.