Shloka 46
Jarā’s Account and the Enthronement of Jarāsandha (जरासंधोत्पत्तिः अभिषेकश्च)
अथ दृष्टवा तथाभूते राजानं चेष्टसंततिम् तं च बाल॑ सुबलिनं चिन्तयामास राक्षसी,उन दोनों रानियोंको उस प्रकार उदास, राजाको संतान पानेके लिये उत्सुक तथा उस बालकको अत्यन्त बलवान् देखकर राक्षसीने सोचा, “मैं इस राजाके राज्यमें रहती हूँ। यह पुत्रकी इच्छा रखता है; अतः इस धर्मात्मा तथा महात्मा नरेशके बालक पुत्रकी हत्या करना मेरे लिये उचित नहीं है”
atha dṛṣṭvā tathābhūte rājānaṃ ceṣṭa-santatim | taṃ ca bālaṃ subalinaṃ cintayāmāsa rākṣasī ||
ആ രണ്ടു രാജ്ഞിമാരെ അങ്ങനെ വിഷാദത്തിലായും, രാജാവിനെ സന്താനലാഭത്തിനായി ഉത്സുകനായും, ആ ബാലനെ അത്യന്തം ബലവാനായും കണ്ട റാക്ഷസി മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു—“ഞാൻ ഈ രാജാവിന്റെ രാജ്യത്തിനകത്താണ് വസിക്കുന്നത്; അവന് പുത്രകാമനയുണ്ട്; അതിനാൽ ഈ ധർമ്മാത്മാവും മഹാത്മാവുമായ നരേശന്റെ ബാലപുത്രനെ കൊല്ലുന്നത് എനിക്കു യുക്തമല്ല.”
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
Even one inclined to violence can be checked by dharma: recognizing the king’s righteousness and his longing for offspring, the rākṣasī judges that killing the child would be morally improper, emphasizing restraint and ethical discernment.
A rākṣasī observes the queens’ sorrow, the king’s desire for a son, and the exceptional strength of a young boy; she then reflects that, since she lives under this king’s rule and he is dharmic and noble, it would not be right to kill his child.