Shloka 28
Jarāsandha as Obstacle to the Rājasūya — Kṛṣṇa’s Strategic Genealogical Brief
Sabhā Parva, Adhyāya 13
श्रुत्वा सुहृद्गचस्तच्च जानंश्वाप्पात्मन: क्षमम् । पुनः पुनर्मनो दध्ने राजसूयाय भारत,भारत! उन्होंने सुहदोंका वह सम्मतिसूचक वचन सुनकर तथा यह भी जानते हुए कि राजसूययज्ञ अपने लिये साध्य है, उसके विषयमें बारम्बार मन-ही-मन विचार किया
śrutvā suhṛdgaś ca tac ca jñānaṃś cāpy ātmanaḥ kṣamam | punaḥ punar mano dadhne rājasūyāya bhārata ||
സുഹൃത്തുക്കളുടെ സമ്മതസൂചകമായ ആ ശുഭവാക്കുകൾ കേട്ടും, രാജസൂയയാഗം തനിക്കു സാധ്യമാണെന്നതും അറിഞ്ഞും, ഹേ ഭാരതാ! അദ്ദേഹം വീണ്ടും വീണ്ടും അതിലേക്കു മനസ്സു നിവർത്തി; ഉള്ളിൽ ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ ആ കാര്യം പുനഃപുനഃ ആലോചിച്ചു।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Sound counsel from well-wishers should be weighed together with sober self-assessment. The verse highlights ethical deliberation: undertaking a grand act (like the Rājasūya) is appropriate when it is both endorsed by trusted advisors and truly within one’s capacity.
After hearing his friends’ approving words and recognizing that the Rājasūya is achievable for him, the king repeatedly reflects on it and fixes his intention on performing the sacrifice.