Shloka 27
Jarāsandha as Obstacle to the Rājasūya — Kṛṣṇa’s Strategic Genealogical Brief
Sabhā Parva, Adhyāya 13
स धर्म्य पाण्डवस्तेषां वच: श्रुत्वा विशाम्पते | धृष्टमिष्टं वरिष्ठ च जग्राह मनसारिहा,प्रजानाथ! शत्रुसूदन पाण्डुनन्दन युधिष्ठिरने उनका यह साहसपूर्ण, प्रिय एवं श्रेष्ठ वचन सुनकर उसे मन-ही-मन ग्रहण किया
sa dharmyaḥ pāṇḍavas teṣāṃ vacaḥ śrutvā viśāṃpate | dhṛṣṭam iṣṭaṃ variṣṭhaṃ ca jagrāha manasārihā ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു— ഹേ പ്രജാനാഥാ! ധർമനിഷ്ഠനായ പാണ്ഡവൻ, ശത്രുസൂദനനായ യുധിഷ്ഠിരൻ അവരുടെ ധൈര്യപൂർണ്ണവും പ്രിയവും ശ്രേഷ്ഠവും ആയ വാക്കുകൾ കേട്ട്, അതിനെ ഹൃദയത്തിൽ തന്നേ സ്വീകരിച്ചു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A ruler grounded in dharma should receive counsel by judging its righteousness and excellence, not merely its immediate utility; inner assent (manasā jagrāha) reflects thoughtful ethical acceptance rather than impulsive action.
Vaiśampāyana narrates that Yudhiṣṭhira, after hearing the words spoken by others, inwardly accepts their bold yet pleasing and best counsel—signaling a turning point of agreement before any outward step is taken.