Shloka 99
ततो ज्यां विनिधायान्यामभिमन्त्रय च पाण्डव: । शरैरवाकिरत् कर्ण दीप्यमानैरिवाहिभि:
tato jyāṁ vinidhāyānyām abhimantrya ca pāṇḍavaḥ | śarair avākirat karṇaṁ dīpyamānair ivāhibhiḥ ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—അപ്പോൾ പാണ്ഡവനായ അർജുനൻ മറ്റൊരു ജ്യ ഘടിപ്പിച്ച് മന്ത്രാഭിമന്ത്രണം ചെയ്തു; ജ്വലിക്കുന്ന സർപ്പങ്ങളെപ്പോലെ ദീപ്തമായ ശരങ്ങളാൽ കർണ്ണനെ മഴപോലെ മൂടിക്കളഞ്ഞു।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that martial power in the epic is ideally governed by discipline and sanctioned knowledge: Arjuna does not merely attack, he prepares his weapon properly and invokes mantra, suggesting responsibility and trained restraint even amid lethal conflict.
Sañjaya describes Arjuna re-stringing (or fitting an additional string) and empowering it with mantra, then unleashing a dense volley of blazing arrows that envelops Karṇa, intensifying the duel’s ferocity.