Shloka 80
ततः किरीटी भृशमुग्रनि:स्वनं महाशरं सर्पविषानलोपमम् । अयस्मयं रौद्रमहास्त्रसम्भृतं महाहवे क्षेप्तुमना महामति:
tataḥ kirīṭī bhṛśam ugraniḥsvanaṃ mahāśaraṃ sarpaviṣānalopamam | ayasmayaṃ raudramahāstrasambhṛtaṃ mahāhave kṣeptumanā mahāmatiḥ ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—അപ്പോൾ മഹാബുദ്ധിമാനായ കിരീടധാരിയായ അർജുനൻ ആ മഹായുദ്ധത്തിൽ കർണ്ണനെ ലക്ഷ്യമാക്കി എറിയാൻ ഒരു മഹാശരം എറിയാൻ തീരുമാനിച്ചു. അതിന് അത്യന്തം ഉഗ്രമായ ഗർജ്ജനധ്വനി ഉണ്ടായിരുന്നു; സർപ്പവിഷവും അഗ്നിയും പോലെയുള്ള ദഹനതേജസ്സോടെ ജ്വലിച്ചു; ഇരുമ്പിൽ നിർമ്മിതമായിരുന്നു; ഭയങ്കരമായ മഹാരൗദ്രാസ്ത്രത്തിന്റെ മന്ത്രശക്തിയാൽ സംഭൃതവുമായിരുന്നു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral tension of warfare: even a righteous warrior may feel compelled to employ terrifying, mantra-empowered force when facing a formidable opponent. It invites reflection on proportionality, restraint, and the ethical cost of escalation—even when one believes one fights for dharma.
Sañjaya describes Arjuna preparing to launch a massive, iron arrow, charged with a fierce great astra, roaring loudly and likened to venom and fire—directed against Karṇa in the thick of the great battle.