Shloka 78
तदनन्तर कर्ण (सावधान होकर) शत्रुओंपर बहुत-से बाणसमूहोंकी वर्षा करने लगा। उस समय जैसे अस्ताचलकी ओर जाते हुए सूर्यमण्डल और उसकी किरणें लाल हो जाती हैं, उसी प्रकार खूनसे लाल हुआ वह शरसमूहरूपी किरणोंसे सुशोभित हो रहा था ।।
tadanantaraṁ karṇaḥ sāvadhānaḥ śatrūn prati bahūn bāṇasaṁghān varṣayām āsa | tasmin kāle yathā astācalam abhigacchataḥ sūryamaṇḍalasya raśmayaś ca lohitā bhavanti, tathā rudhireṇa lohitaḥ sa śarasaṁgho raśmivat śobhām avāpa || bāhvantareṇādhirathena vimuktān bāṇān mahāhīn iva dīpyamānān | vyadhvaṁsayann arjunabāhumuktāḥ śarāḥ samāsādya diśaḥ śitāgrāḥ ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—അതിനുശേഷം കർണ്ണൻ ജാഗ്രതയോടെ ശത്രുക്കളിലേക്കു ഘനമായ അമ്പുവർഷം ചൊരിയാൻ തുടങ്ങി. അസ്താചലത്തേയ്ക്ക് നീങ്ങുമ്പോൾ സൂര്യമണ്ഡലവും അതിന്റെ കിരണങ്ങളും രക്തിമമാകുന്നതുപോലെ, രക്തത്തിൽ ചുവന്ന ആ ശരസമൂഹം കിരണഗുച്ചംപോലെ ദീപ്തിയായി ശോഭിച്ചു. അധിരഥപുത്രനായ കർണ്ണന്റെ ഭുജങ്ങൾക്കിടയിൽ നിന്നു വിടപ്പെട്ട, മഹാസർപ്പങ്ങളെപ്പോലെ ജ്വലിക്കുന്ന അമ്പുകൾ അർജുനന്റെ ഭുജങ്ങളിൽ നിന്നു പുറപ്പെട്ട ക്ഷുരാഗ്ര ശരങ്ങളെ നേരിട്ട്, സർവ്വദിക്കുകളിലേക്കും പടർന്ന് അവയെ തകർത്തുകളഞ്ഞു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ideal of vigilant resolve and skill in battle, while also reminding the reader—through the sunset-blood imagery—of war’s grim cost and the transience of glory.
Karna, described as Adhiratha, unleashes blazing volleys of arrows. Arjuna counters with sharp shafts; the two streams meet mid-course, and Karna’s arrows shatter Arjuna’s, scattering fragments in all directions.