Shloka 72
तदेकवीरं तव चाहितं सदा त्वरस्व कर्ण सहसाभिमर्दितुम् | पुरा समर्थ: समुपैति सूतजो भिन्धि त्वमेनं नमुचिं यथा हरि:
tad ekavīraṃ tava cāhitaṃ sadā tvarasva karṇa sahasābhimarditum | purā samarthaḥ samupaiti sūtajo bhindhi tvam enaṃ namuciṃ yathā hariḥ ||
അതുകൊണ്ട് നിത്യവും നിന്റെ ശത്രുവായ ആ ഏകവീരനും അതുല്യയോദ്ധാവുമായ കർണനെ പെട്ടെന്ന് തകർക്കാൻ നീ വേഗം ചെയ്യുക. സൂതപുത്രൻ കർണൻ പൂർണ്ണശക്തിയോടെ മുന്നേറി ആക്രമിക്കുന്നതിന് മുമ്പേ, ഹരി (ഇന്ദ്രൻ) നമുചിയെ വധിച്ചതുപോലെ, നീ അവനെ വധിക്ക।
संजय उवाच
Educational Q&A
In the pressure of war, a commander should not grant a dangerous opponent time to gather momentum; timely, decisive action is urged to avert greater harm. The verse frames this as practical counsel within kshatriya-duty, using a mythic precedent (Indra–Namuci) to justify swift preemption.
Sanjaya urges Karna to act immediately against a formidable adversary described as a unique, solitary hero and a constant enemy. He warns Karna to strike before the opponent becomes fully empowered and advances, comparing the desired outcome to Indra’s legendary slaying of the Asura Namuci.