Shloka 29
अग्नि और सूर्यके समान तेजस्वी वह अत्यन्त भयंकर बाण कर्णकी भुजाओंसे प्रेरित हो उसके धनुष और प्रत्यंचासे छूटकर आकाशमें जाते ही प्रज्वलित हो उठा ।।
sañjaya uvāca | agni-sūrya-samāna-tejasvī sa atyanta-bhayaṅkaraḥ bāṇaḥ karṇa-bāhubhyāṃ preritaḥ tasya dhanuḥ-pratyancābhyāṃ muktvā ākāśaṃ gata eva prajvalito ’bhavat || taṃ prekṣya dīptaṃ yudhi mādhavas tu tvarānvitaṃ satvarayāiva līlayā | padā viniṣṭhya rathottamaṃ sa prāveśayat pṛthivīṃ kiñcid eva ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു— അഗ്നിയെയും സൂര്യനെയും പോലെ ദീപ്തമായ ആ അതിഭീകര ബാണം കർണന്റെ പ്രബലഭുജങ്ങൾ പ്രേരിപ്പിച്ച് ധനുസ്സിലും ജ്യയിലും നിന്നു വിട്ടതുമാത്രം ആകാശത്തിലെത്തി ജ്വലിച്ചു. ആ ജ്വലിക്കുന്ന ശസ്ത്രം മഹാവേഗത്തിൽ പാഞ്ഞുവരുന്നതു കണ്ട മാധവൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ യുദ്ധഭൂമിയിൽ കളിയെന്നപോലെ പാദംകൊണ്ട് ഉത്തമരഥത്തെ അമർത്തി, ചക്രങ്ങളുടെ ഒരു ഭാഗം ഭൂമിയിൽ അല്പം താഴ്ത്തി. സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, ചന്ദ്രകിരണസമാന ശ്വേത അശ്വങ്ങളും നിലത്തു മുട്ടുകുത്തി നമിഞ്ഞു. അപ്പോൾ ആകാശമൊട്ടാകെ മഹാകോലാഹലം മുഴങ്ങി; മധുസൂദനനെ സ്തുതിക്കുന്ന ദിവ്യവചനങ്ങൾ പെട്ടെന്നു കേൾക്കപ്പെട്ടു. രഥം പ്രഭുവിന്റെ ശ്രമത്താൽ ഭൂമിയിൽ താഴ്ന്നതോടെ അവന്റെ മേൽ ദിവ്യപുഷ്പവൃഷ്ടി പെയ്തു; ദിവ്യ സിംഹനാദങ്ങളും ഉയർന്നു.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid violent conflict, dharma expresses itself as alert protection and measured action: Kṛṣṇa’s calm, timely intervention preserves life without panic, showing mastery (līlā) and responsibility toward one’s duty and companions.
Karṇa releases a blazing, terrifying arrow. Kṛṣṇa, seeing it rush in, presses the chariot down so it sinks slightly into the earth, thereby averting the missile’s full effect. The heavens respond with acclamation—divine praise, flower showers, and lion-roars—signaling approval of Kṛṣṇa’s protective act.