Shloka 45
अध्याय ९ — कर्णस्य प्रहारः, योधयुग्मनियोजनम्, शैनेय-कैकेययोर्युद्धविन्यासः
जामदग्न्यान्महाघोरें ब्राह्ममस्त्रमशिक्षत । यश्च द्रोणमुखान् दृष्टवा विमुखानर्दिताउशरै:
jāmadagnyān mahāghore brāhmam astram aśikṣata | yaś ca droṇamukhān dṛṣṭvā vimukhān arditauśaraiḥ ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—മഹാഘോരനായ ജാമദഗ്ന്യൻ (പരശുരാമൻ) നിന്നു അവൻ ബ്രാഹ്മാസ്ത്രം അഭ്യസിച്ചു. ദ്രോണന്റെ മുഖം കണ്ടയുടൻ ഭയന്ന് പിൻമാറിയ യോദ്ധാക്കളെ അവൻ അമ്പുവർഷംകൊണ്ട് പീഡിപ്പിച്ചു।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that extraordinary power (divine weapons and elite training) can decide battles, but it also implicitly warns that such power is ethically dangerous unless governed by discipline and restraint—an enduring Mahābhārata concern about the moral limits of warfare.
Vaiśampāyana describes a warrior who has mastered the Brahmā-weapon under Paraśurāma. In battle, seeing opponents recoil at the sight/presence of Droṇa, he presses them hard with arrows, exploiting their shaken morale.