Shloka 9
भुजा: सवस्त्राडगुलय: समुच्छिता: ससिंहनादैर्हषितैर्दिदृक्षुभि: । यदर्जुनो मत्त इव द्विपो द्विपं समभ्ययादाधिरथिं जिघांसया
sañjaya uvāca |
bhujāḥ savastrāṅgulayaḥ samucchitāḥ sasaṃhanādair harṣitair didṛkṣubhiḥ |
yad arjuno matta iva dvipo dvipaṃ samabhyayād ādhirathiṃ jighāṃsayā ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—അർജുനൻ, ആധിരഥി (കർണൻ)നെ വധിക്കണമെന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെ, മദിച്ച ആന മറ്റൊരു ആനയിലേക്കു പാഞ്ഞുചാടുന്നതുപോലെ അവന്റെ നേരെ കുതിച്ചെത്തിയപ്പോൾ, ആ ദൃശ്യം കാണാൻ ആകാംക്ഷയുള്ള പ്രേക്ഷകർ ആനന്ദത്തിൽ ഉല്ലസിച്ചു. സിംഹനാദം മുഴക്കി അവർ കൈകൾ ഉയർത്തി, വിരലുകളിൽ പിടിച്ച വസ്ത്രങ്ങൾ വീശിത്തുടങ്ങി।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how war turns even witnessing into exhilaration: crowds celebrate the approach of lethal combat. Ethically, it underscores the tension between heroic valor and the troubling ease with which violence becomes spectacle, while also showing Arjuna’s single-minded resolve in a dharma-framed but deadly conflict.
Sañjaya describes Arjuna rushing to attack Karna (called Ādhirathi) with the intent to kill him, likening the charge to a maddened elephant attacking another. The spectators, eager to see the duel, shout loudly like lions and wave cloths with raised arms in excitement.