Shloka 52
तदस्य हत्वा विरराज कर्णो मुक्त्वा शरान् मेघ इवाम्बुधारा: । समीक्ष्य कर्णेन किरीटिनस्तु तथा55जिमध्ये निहतं तदस्त्रम्
tadasya hatvā virarāja karṇo muktvā śarān megha ivāmbudhārāḥ | samīkṣya karṇena kirīṭinastu tathā yuddhamadhye nihataṃ tad astram ||
അവന്റെ (അസ്ത്രം) നശിപ്പിച്ച് കർണ്ണൻ ദീപ്തനായി; മേഘം ജലധാരകൾ പൊഴിക്കുന്നതുപോലെ അമ്പുകൾ വിടർത്തി. യുദ്ധമദ്ധ്യേ കർണ്ണൻ തന്റെ ആ അസ്ത്രം ഇങ്ങനെ നശിപ്പിച്ചതായി കണ്ട കിരീടധാരി അർജുനൻ (കർണ്ണന്റെ പരാക്രമത്തെ നേരിട്ടു).
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in a morally fraught war, warriors act within the constraints of their chosen duty (kṣatriya-dharma). The verse highlights steadfast effort and skill: a powerful opponent’s weapon can be neutralized through resolve and mastery, reminding readers that outcomes hinge on both capability and the relentless momentum of action.
Karna destroys a weapon/missile deployed by Arjuna and then unleashes a dense volley of arrows, compared to rain from a cloud. Arjuna, identified as the diademed Kirīṭin, sees his weapon neutralized in the thick of battle, marking a moment of Karna’s ascendancy in the duel.