Shloka 16
चामरव्यजनोपेतौ श्वेतच्छत्रोपशोभितौ । कृष्णशल्यरथोपेतौ तुल्यरूपौ महारथौ
cāmaravyajanopetau śvetacchatropaśobhitau | kṛṣṇaśalyarathopetau tulyarūpau mahārathau ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—അവരിരുവരും ചാമരവും വ്യജനവും കൊണ്ട് സേവിക്കപ്പെടുകയും ശ്വേതച്ഛത്രങ്ങളാൽ ശോഭിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഒരാൾ കൃഷ്ണൻ സാരഥിയായ രഥത്തിൽ, മറ്റാൾ ശല്യൻ സാരഥിയായ രഥത്തിൽ; രൂപവൈഭവത്തിൽ ഇരുവരും തുല്യരായി തോന്നി.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the outward equality of two supreme warriors—both marked by royal insignia and martial stature—suggesting that in war, splendor and power can be evenly matched, while the deeper ethical weight lies in intention, duty (kṣatriya-dharma), and the consequences of the coming violence.
Sañjaya describes two great chariot-warriors facing each other, each with a famed charioteer—Kṛṣṇa for one side and Śalya for the other—both similarly adorned with white parasols and ceremonial fans, signaling a climactic, evenly poised confrontation.