Shloka 5
उह्यमानमिवाकाशे विमान पाण्ड्रैर्हयै: । ध्वजं च पश्य कर्णस्य नागकक्षं महात्मन:,“इसपर भाँति-भाँतिकी पताकाएँ फहरा रही हैं तथा वह छोटी-छोटी घंटियोंवाली झालरसे अलंकृत है। ये सफेद घोड़े आकाशमें विमानके समान इस रथको लेकर मानो उड़े जा रहे हैं। महामनस्वी कर्णकी इस ध्वजाको तो देखो, जिसमें हाथीके रस्सेका चिह्न बना हुआ है
sañjaya uvāca | uhyamānam ivākāśe vimānaṃ pāṇḍrair hayaiḥ | dhvajaṃ ca paśya karṇasya nāgakakṣaṃ mahātmanaḥ ||
വെളുത്ത കുതിരകൾ വലിക്കുമ്പോൾ ആ രഥം ആകാശത്തിൽ വിമാനംപോലെ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുപോകുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു. മഹാത്മാവായ കർണന്റെ ധ്വജവും നോക്കുക—അതിൽ ആനയുടെ കെട്ടുകയർ (നാഗകക്ഷ) എന്ന ചിഹ്നമുണ്ട്.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how external grandeur—swift horses, a sky-like rush, and a striking banner—can magnify a warrior’s presence, yet it also implicitly contrasts spectacle with the grave ethical weight of war: power and pageantry do not lessen the moral consequences of violence.
Sanjaya, narrating the battlefield to Dhritarashtra, points out Karna’s chariot and especially his banner bearing the elephant-girth-rope emblem. He describes the chariot’s speed and majesty, likening it to a vimana moving through the sky.