Shloka 4
तमभ्यधावतन्निहते कुमारे कैकेयसेनापतिरुग्रकर्मा । शरैरविधुन्वन् भृशमुग्रवेगै: कर्णात्मजं चाप्यहनत् प्रसेनम्
tam abhyadhāvat tan-nihate kumāre kaikeyasenāpatir ugrakarmā | śarair vidhunvan bhṛśam ugravegaiḥ karṇātmajaṃ cāpy ahanat prasenaṃ ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—കൈകേയകുമാരൻ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അവിടത്തെ സേനാധിപൻ ഉഗ്രകർമ്മൻ കർണ്ണനെ ലക്ഷ്യമാക്കി പാഞ്ഞുവന്നു. ധനുസ്സിനെ ചുഴറ്റി ഭയങ്കര വേഗമുള്ള ശരങ്ങൾ പ്രയോഗിച്ച്, യുദ്ധമദ്ധ്യേ കർണ്ണപുത്രൻ പ്രസേനനെയും അവൻ പരിക്കേൽപ്പിച്ചു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the war-ethic of immediate reprisal: the fall of a warrior triggers swift counteraction, showing how battlefield dharma (kṣatriya conduct) can intensify conflict and multiply suffering through chains of retaliation.
After a prince has been struck down, the Kekaya commander Ugrakarman charges forward and, using fast and fierce arrows, strikes and wounds Prasena, who is identified as Karṇa’s son.