Shloka 3
ततोअस्याम्बरमाश्रित्य शरजालानि भागश: । अदृश्यन्त तथान्ये च निध्नन्तस्तव वाहिनीम्,तदनन्तर अर्जुनके बाणजाल आकाशके विभिन्न भागोंमें छा गये, वे तथा और भी बहुत-से बाण आपकी सेनाका संहार करते दिखायी दिये
tato ’syāmbaram āśritya śarajālāni bhāgaśaḥ | adṛśyanta tathānye ca nighnantas tava vāhinīm ||
അതിനുശേഷം ആകാശത്തെ ആശ്രയിച്ച് അർജുനന്റെ അമ്പുവലകൾ പല ഭാഗങ്ങളായി വ്യാപിച്ചു; അവ എല്ലായിടത്തും ദൃശ്യമായി. അവയോടൊപ്പം അനേകം മറ്റു അമ്പുകളും നിങ്ങളുടെ സൈന്യത്തെ തകർത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതായി കണ്ടു।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how martial excellence, when unleashed in war, becomes an impersonal, sweeping force—raising ethical awareness of the vast suffering produced even by ‘righteous’ combat. It invites reflection on kṣatriya-duty versus the human cost of victory.
Sañjaya reports that Arjuna’s arrows fill the sky like a net spread in sections, and many other arrows are also seen striking down Dhṛtarāṣṭra’s army, indicating a devastating phase of the battle.