Shloka 32
(घृणां त्यक्त्वा प्रमादं च भूगोरस्त्रं च संस्मर | दृष्टिं मुष्टिं च संधानं स्मृत्वा रामोपदेशजम् । धनंजयं जयप्रेप्सु: प्रत्युदूग॒च्छ महारथम् ।।
arjuna uvāca | ghṛṇāṃ tyaktvā pramādaṃ ca bhṛgor astraṃ ca saṃsmara | dṛṣṭiṃ muṣṭiṃ ca sandhānaṃ smṛtvā rāmopadeśajam || dhanañjayaṃ jayaprepsuḥ pratyudgaccha mahāratham || eṣā vidīryate senā dhārtarāṣṭrī samantataḥ | arjunasya bhayāt tūṛṇaṃ nighnataḥ śātravān bahūn ||
“കർണാ! തെറ്റായ കരുണയും അശ്രദ്ധയും ഉപേക്ഷിക്ക; ഭൃഗുവംശജനായ പരശുരാമൻ ഉപദേശിച്ച ആയുധം സ്മരിക്ക. രാമോപദേശപ്രകാരം ലക്ഷ്യത്തിൽ ദൃഷ്ടി ഉറപ്പിച്ച്, ധനുസ്സിന്റെ പിടി ദൃഢമായി പിടിച്ചു, ബാണസന്ധാനം സ്ഥിരമായി നടത്തുക. ജയാഭിലാഷത്തോടെ മഹാരഥനായ ധനഞ്ജയനെ നേരിടാൻ മുന്നേറുക. നോക്കുക—ധാർത്തരാഷ്ട്രരുടെ സൈന്യം എല്ലാടവും പിളർന്ന് ചിതറുന്നു; അർജുനന്റെ ഭയത്താൽ, അവൻ വേഗത്തിൽ അനേകം ശത്രുക്കളെ നിഹനിക്കുന്നു।”
अजुन उवाच
Educational Q&A
In a crisis, sentimentality and inattention become moral and tactical failures; a warrior must return to disciplined training—focused sight, firm grip, correct aiming—and act with steadiness toward the chosen duty (kṣatriya-dharma).
Arjuna challenges Karna to advance and fight decisively, urging him to recall Paraśurāma’s weapon-lore and technique. Arjuna also notes that the Kaurava army is breaking apart everywhere because Arjuna is rapidly cutting down many opponents, spreading fear through their ranks.