Shloka 52
अद्यानृण्यं गमिष्यामि हत्वा कर्ण महाहवे । “माधव! आज महासमरमें कर्णका वध करके मैं धृष्टद्युम्न, शिखण्डी तथा पांचालोंके ऋणसे छुटकारा पा जाऊँगा ।। अद्य पश्यन्तु संग्रामे धनंजयममर्षणम्
adyānṛṇyaṃ gamiṣyāmi hatvā karṇa mahāhave | adya paśyantu saṃgrāme dhanañjayam amarṣaṇam ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—ഹേ മാധവാ! ഇന്ന് മഹാസമരത്തിൽ കർണ്ണനെ വധിച്ച് ഞാൻ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ, ശിഖണ്ഡി, പാഞ്ചാലർ എന്നിവർക്കുള്ള കടബാധ്യതയിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും. ഇന്ന് യുദ്ധഭൂമിയിൽ അപമാനം സഹിക്കാത്ത ധനഞ്ജയനായ അർജുനനെ അവർ കാണട്ടെ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse presents a warrior-ethic where obligations to allies and to a righteous cause are conceived as a ‘debt’ that must be discharged; in the epic’s moral world, fulfilling one’s pledged duty (even through violent means in war) is portrayed as restoring ethical balance.
Sañjaya reports a declaration of intent: the speaker (contextually Arjuna) vows that on this very day he will kill Karṇa in the great battle, and that others will witness Dhanañjaya’s fierce, unyielding prowess on the battlefield.