Shloka 9
तस्य राजा महाप्राज्ञो धर्मराजो युधिष्ठिर: । आशिषोथ्युद्धक्त स ततः प्रायात् कर्णरथं प्रति,प्रयाहि शीघ्र॑ गोविन्द सूतपुत्रजिघांसया । “गोविन्द! अब मेरा रथ तैयार हो। उसमें पुनः उत्तम घोड़े जोते जायँ और मेरे उस विशाल रथमें सब प्रकारके अस्त्र-शस्त्र सजाकर रख दिये जायाँ। अअभ्वारोहियोंद्वारा सिखलाये और टहलाये गये घोड़े रथसम्बन्धी उपकरणोंसे सुसज्जित हो शीघ्र यहाँ आवें और आप सूतपुत्रके वधकी इच्छासे जल्दी ही यहाँसे प्रस्थान कीजिये” उस समय महाबुद्धिमान् धर्मराज राजा युधिष्ठिरने अर्जुनको आशीर्वाद दिये। तत्पश्चात् उन्होंने कर्णके रथकी ओर प्रस्थान किया
sañjaya uvāca |
tasya rājā mahāprājño dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ |
āśiṣo 'tha yuddhaktas tataḥ prāyāt karṇarathaṃ prati |
prayāhi śīghraṃ govinda sūtaputrajighāṃsayā |
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—അപ്പോൾ മഹാബുദ്ധിമാനായ ധർമ്മരാജൻ യുധിഷ്ഠിരൻ അർജുനനെ ആശീർവദിച്ചു; തുടർന്ന് കർണന്റെ രഥത്തേക്കു പുറപ്പെട്ടു. (അർജുനൻ) ഗോവിന്ദനോട്—“സൂതപുത്രൻ (കർണൻ) വധിക്കാനുള്ള ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ വേഗം പുറപ്പെടുക” എന്നു പറഞ്ഞു.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid war, Yudhiṣṭhira’s role as Dharmarāja is marked by restraint and moral framing: he blesses and authorizes action, indicating that force is undertaken as a duty-bound resolve rather than mere rage, while Kṛṣṇa is invoked as the guiding charioteer who enables decisive action.
Sañjaya reports that Yudhiṣṭhira gives benedictions and then moves toward Karṇa’s chariot, urging Govinda (Kṛṣṇa) to proceed swiftly with the intent of confronting and killing Karṇa, signaling the immediate escalation toward the climactic engagement.