Shloka 10
भारत! महाधनुर्धर अर्जुनको आते देख समस्त प्राणियोंको यह विश्वास हो गया कि अब कर्ण महामनस्वी पाण्डुपुत्र अर्जुनके हाथसे अवश्य मारा जायगा,प्रयाहि शीघ्र॑ गोविन्द सूतपुत्रजिघांसया । “गोविन्द! अब मेरा रथ तैयार हो। उसमें पुनः उत्तम घोड़े जोते जायँ और मेरे उस विशाल रथमें सब प्रकारके अस्त्र-शस्त्र सजाकर रख दिये जायाँ। अअभ्वारोहियोंद्वारा सिखलाये और टहलाये गये घोड़े रथसम्बन्धी उपकरणोंसे सुसज्जित हो शीघ्र यहाँ आवें और आप सूतपुत्रके वधकी इच्छासे जल्दी ही यहाँसे प्रस्थान कीजिये”
sañjaya uvāca | bhārata! mahā-dhanurdharaṃ arjunaṃ āyāntaṃ dṛṣṭvā samasta-prāṇināṃ idaṃ viśvāsaḥ samajāyata—idānīṃ karṇaḥ mahāmanāḥ pāṇḍuputreṇa arjunena hastād avaśyaṃ haniṣyate | prayāhi śīghraṃ govinda sūtaputra-jighāṃsayā | “govinda! adhunā mama rathaḥ sajjīyatām; tasmin punaḥ uttamā aśvā yujyantām; mama tasmin viśāle rathe sarva-prakārāṇi astrāṇi śastrāṇi ca sajjīkṛtya nidhīyantām | aśvārūḍhaiḥ śikṣitāḥ paricāritāś ca aśvā ratha-sambandhi-upakaraṇaiḥ susajjitāḥ śīghram iha āgacchantu; bhavān ca sūtaputrasya vadha-icchayā kṣipram ito niṣkrāmatu”
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—ഓ ഭാരതാ! മഹാധനുർധരനായ അർജുനൻ മുന്നേറിവരുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ സർവ്വജീവികൾക്കും ഈ ഉറപ്പ് ഉണ്ടായി—“ഇപ്പോൾ മഹാമനസ്കനായ കർണൻ പാണ്ഡുപുത്രൻ അർജുനന്റെ കൈയ്യാൽ തീർച്ചയായും വീഴും.” അപ്പോൾ (അർജുനൻ) പറഞ്ഞു—“ഗോവിന്ദാ, സൂതപുത്രൻ (കർണൻ) വധിക്കാനുള്ള ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ വേഗം പുറപ്പെടുക. എന്റെ രഥം വീണ്ടും സജ്ജമാക്കുക; അതിൽ ശ്രേഷ്ഠ അശ്വങ്ങളെ കെട്ടുക; ആ വിശാലരഥത്തിൽ എല്ലാത്തരം അസ്ത്രശസ്ത്രങ്ങളും ക്രമമായി ഒരുക്കിവെക്കുക. നിപുണ അശ്വാരോഹികൾ പരിശീലിപ്പിച്ച് അഭ്യസിപ്പിച്ച അശ്വങ്ങൾ രഥോപകരണങ്ങളോടെ സുസജ്ജരായി ഉടൻ ഇവിടെ വരട്ടെ; നീയും, ഗോവിന്ദാ, സൂതപുത്രന്റെ വധകാമനയോടെ താമസമില്ലാതെ പുറപ്പെടുക.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the kṣatriya ethic of preparedness and decisive action in a justly undertaken battle: when the moment of confrontation arrives, hesitation is replaced by disciplined readiness—chariot, horses, and weapons—guided by clear intent and leadership.
Sañjaya reports that as Arjuna advances, everyone becomes certain Karṇa will be slain. Arjuna then urges Govinda (Kṛṣṇa) to ready the chariot immediately—yoke the best horses, arrange all weapons, and depart at once with the aim of killing Karṇa (the ‘sūta’s son’).