Shloka 28
फिर बुद्धिमान् भगवान् माधवने धर्मनन्दन युधिष्ठिरसे इस प्रकार कहा--“महाराज! आप अर्जुनको सान्त्वना और दुरात्मा कर्णके वधके लिये आज्ञा प्रदान करें ।। श्रुत्वा ह्रहमयं चैव त्वां कर्णशरपीडितम् । प्रवृत्ति ज्ञातुमायाताविहावां पाण्डुनन्दन,'पाण्डुनन्दन! राजन! आप कर्णके बाणोंसे बहुत पीड़ित हो गये हैं--यह सुनकर मैं और ये अर्जुन दोनों आपका समाचार जाननेके लिये यहाँ आये थे
sañjaya uvāca—tataḥ buddhimān bhagavān mādhavaḥ dharmanandanaṃ yudhiṣṭhiram evaṃ uvāca—“mahārāja! bhavān arjunam sāntvayatu, ca durātmanaḥ karṇasya vadhe ’dya ājñāṃ pradātu. śrutvā hṛdayamayaṃ caiva tvāṃ karṇa-śara-pīḍitam, pravṛttiṃ jñātum āyātau iha āvām pāṇḍunandana.”
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—അപ്പോൾ ബുദ്ധിമാനും പൂജ്യനുമായ മാധവൻ ധർമനന്ദന യുദ്ധിഷ്ഠിരനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു—“മഹാരാജാ! നിങ്ങൾ അർജുനനെ ആശ്വസിപ്പിക്കണം; ഇന്നുതന്നെ ദുഷ്ടാത്മാവായ കർണനെ വധിക്കാനുള്ള ആജ്ഞയും നൽകണം. നിങ്ങൾ ഹൃദയവേദനയിൽ മുങ്ങി കർണന്റെ അമ്പുകളാൽ പീഡിതനായതായി കേട്ടിട്ടാണ്, ഹേ പാണ്ഡുനന്ദനാ, ഞാൻയും ഈ അർജുനനും—ഇരുവരും—നിങ്ങളുടെ വാർത്ത അറിയാൻ ഇവിടെ വന്നത്।”
संजय उवाच
Educational Q&A
A ruler must uphold dharma by giving clear, timely direction in crisis: Yudhiṣṭhira is urged to steady Arjuna’s resolve and authorize decisive action against an adharma-aligned opponent, balancing compassion (consolation) with justice (command to end the threat).
After hearing that Yudhiṣṭhira has been badly hurt by Karṇa’s arrows and is distressed, Kṛṣṇa (Mādhava) and Arjuna arrive to learn the situation; Kṛṣṇa addresses Yudhiṣṭhira, urging him to console Arjuna and to order Karṇa’s slaying that very day.