Shloka 77
कर्णनिधनवृत्तान्तनिवेदनम् | Reporting Karṇa’s Fall to Yudhiṣṭhira
अतत्त्वमेतेन सरोषमुक्तो दुःखान्वितेनेदमयुक्तरूपम् । अकोपितो होष यदि सम संख्ये कर्ण न हन्यादिति चाब्रवीत् सः,इसीलिये दुःखी होनेके कारण इन्होंने तुम्हारे प्रति रोषपूर्वक ये अनुचित बातें कही हैं। इन्होंने यह भी सोचा है कि यदि अर्जुनको क्रोध न दिलाया गया तो ये युद्धमें कर्णको नहीं मार सकेंगे, इस कारणसे भी वैसी बातें कह दी हैं
atattvam etena saroṣam ukto duḥkhānvitene dam ayukta-rūpam | akopito hoṣa yadi sama-saṅkhye karṇa na hanyād iti cābravīt saḥ ||
വായുദേവൻ പറഞ്ഞു— “ദുഃഖത്തിൽ ആകുലനായവൻ കോപത്തോടെ പറഞ്ഞ ഈ വാക്കുകൾ അനുചിതമാണ്; സത്യത്തോടൊത്തതുമല്ല. അവൻ ഇങ്ങനെ കൂടി ചിന്തിച്ചു— ‘പാർഥനെ കോപിപ്പിക്കാതെ പോയാൽ, സമമായ യുദ്ധത്തിൽ അവൻ കർണ്ണനെ വധിക്കുകയില്ല’; അതുകൊണ്ടുമാണ് അവൻ അത്തരം വാക്കുകൾ പറഞ്ഞത്.”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Grief and anger can distort speech away from truth and propriety; in war, people may deliberately provoke emotions to gain advantage, but such tactics are ethically questionable and should be recognized as arising from passion rather than dharma.
Vāyu explains that certain harsh, unfitting statements were spoken out of sorrow and anger, and that the speaker’s strategic intent was to inflame Arjuna—believing that without provoking him, Arjuna would not be able to slay Karṇa in battle.