Shloka 2
कर्णार्जुनसमागमः — The Karṇa–Arjuna Confrontation
Cosmic Spectatorship and Vows
तमापतन्तं सहसा शूर: शौरिसहायवान् । दधार सहसा पार्थो वेलेव मकरालयम्,भगवान् श्रीकृष्ण जिनके सहायक थे, उन शूरवीर कुन्तीकुमार अर्जुनने सहसा अपनी ओर आते हुए अभश्व॒त्थामाको तत्काल उसी तरह रोक दिया, जैसे तटभूमि समुद्रको आगे बढ़नेसे रोकती है
tam āpatantaṃ sahasā śūraḥ śaurisahāyavān | dadhāra sahasā pārtho veleva makarālayam ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു— അതേ നിമിഷം ശൗരി (ശ്രീകൃഷ്ണൻ) സഹായി ആയിരുന്ന വീരൻ പാർഥൻ (അർജുനൻ) പാഞ്ഞെത്തിയ ആക്രമണക്കാരനെ പെട്ടെന്ന് തടഞ്ഞു; മകരാലയമായ സമുദ്രത്തെ തീരം തടയുന്നതുപോലെ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined courage supported by wise, dharmic guidance: when danger surges suddenly, the righteous warrior restrains it with steadiness rather than fear, and the presence of Kṛṣṇa as ally symbolizes clarity and right counsel amid violence.
An opponent rushes at Arjuna; Arjuna, aided by Kṛṣṇa, immediately halts the charge. The poet illustrates this with a simile: as the shore prevents the ocean from overrunning the land, so Arjuna checks the attacker’s advance.