Shloka 35
कर्णपुत्रवधः (The Fall of Vṛṣasena) — Karṇa Parva, Adhyāya 62
अपनीतशल्य: सुभृशं हृच्छल्याभिनिपीडित: । सो<ब्रवीदभ्रातरौ राजा माद्रीपुत्रो महारथौ
saṁjaya uvāca |
apanītaśalyaḥ subhṛśaṁ hṛcchalyābhinipīḍitaḥ |
so 'bravīd bhrātarau rājā mādrīputrau mahārathau ||
ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള ശല്യങ്ങൾ നീക്കിയിട്ടും, ഹൃദയത്തിൽ കുടഞ്ഞുകിടക്കുന്ന അപമാനത്തിന്റെ ശല്യം അവനെ അത്യന്തം പീഡിപ്പിച്ചു. അപ്പോൾ രാജാവ് മാദ്രിപുത്രരായ ആ രണ്ടു മഹാരഥി സഹോദരന്മാരായ നകുലനോടും സഹദേവനോടും പറഞ്ഞു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse contrasts physical injury with inner injury: even when external wounds are treated, the ethical and emotional wound of dishonor can continue to torment a person. It highlights the Mahabharata’s concern with the moral-psychological costs of war and the duty of a king to address such inner turmoil with right speech and conduct.
After missiles are removed from the king’s body, he remains deeply distressed due to a sense of insult. He then turns to address the two Madri-born brothers, Nakula and Sahadeva, both renowned warriors.