Shloka 25
कर्णपर्व — अध्याय ५९
Arjuna Breaks the Encirclement; Bhīma Reinforces
न केतुर्दश्यते राज्ञ: कर्णेन निहत:ः शरै: । पश्यतोर्यमयो: पार्थ सात्यकेश्न शिखण्डिन:,'पार्थ! राजाका ध्वज नहीं दिखायी देता है। कर्णने अपने बाणोंद्वारा उसे काट डाला है। भरतनन्दन! प्रभो! यह कार्य उसने नकुल-सहदेव, सात्यकि, शिखण्डी, धूृष्टद्युम्न, भीमसेन, शतानीक, समस्त पांचाल-सैनिक तथा चेदिदेशीय योद्धाओंके देखते-देखते किया है
na ketur dṛśyate rājñaḥ karṇena nihataḥ śaraiḥ | paśyator yamayoḥ pārtha sātyakeś ca śikhaṇḍinaḥ ||
ഓ പാർത്ഥാ! രാജാവിന്റെ ധ്വജം ഇനി കാണുന്നില്ല; കർണ്ണൻ തന്റെ അമ്പുകളാൽ അതിനെ വെട്ടി വീഴ്ത്തി. മാദ്രിപുത്രദ്വയം, സാത്യകി, ശിഖണ്ഡി എന്നിവർ കണ്ടുനിൽക്കേ അവൻ ഇത് ചെയ്തു।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the symbolic and psychological dimension of warfare: the fall of a banner (ketu) signifies a blow to morale and public prestige. It also underscores accountability in action—deeds in battle are performed before witnesses, becoming part of one’s fame (yaśas) or blame, and thus tied to kṣatriya ideals of courage and reputation.
Sañjaya reports to Arjuna (addressed as Pārtha) that Karṇa has shot down the king’s battle-standard with arrows. This feat occurs openly, with prominent Pāṇḍava-side warriors—Nakula and Sahadeva, Sātyaki, and Śikhaṇḍin—watching, emphasizing Karṇa’s prowess and the public nature of the act.