Shloka 21
कर्णपर्व — अध्याय ४०
Karṇa’s Pressure on the Pāñcālas; Duryodhana Disabled; Arjuna’s Counter-Advance
भाषतो बहु काकस्य बलिन: पततां वरा: । इदमूचु: सम चक्राड़ा वच: काक॑ं विहड्भमा:,बहुत काँव-काँव करनेवाले उस कौएकी वह बात सुनकर वहाँ आये हुए वे पक्षियोंमें श्रेष्ठ आकाशचारी बलवान् चक्रांग हँस पड़े और कौएसे इस प्रकार बोले
bhāṣato bahu kākasya balinaḥ patatāṃ varāḥ | idam ūcuḥ sama cakrāṅgā vacaḥ kākaṃ vihagottamāḥ ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—വളരെ കാക്കക്കാക്ക എന്ന് കൂകി സംസാരിക്കുന്ന ആ കാക്കയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ബലവാന്മാരായ ആകാശചാരികളായ ചക്രാംഗങ്ങൾ—പക്ഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠർ—ഒരുമിച്ച് ചിരിച്ചു; പിന്നെ കാക്കയോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical distinction between loud, repetitive talk and genuine excellence: mere noise or bravado does not confer authority; the truly strong and discerning can recognize and challenge empty boasting.
A crow has been speaking loudly and at length. The powerful cakrāṅga-geese, described as the best among birds, hear him, laugh together, and then begin to reply to the crow.