Shloka 33
Chapter 12: Arjuna’s suppression of the Saṃśaptakas and duel with Aśvatthāmā
Drauṇi
स भीमसेन: शुशुभे तोमरै रड्भमाश्रितै: । क्रोधदीप्तवपुर्मेचै: सप्तसप्तिरिवांशुमान्,अपने शरीरमें धँसे हुए उन तोमरोंद्वारा क्रोधसे उद्दीप्त शरीरवाले भीमसेन मेघोंद्वारा सात घोड़ोंवाले सूर्यके समान सुशोभित हो रहे थे चर्म च्छित्त्वा तु कैकेयस्तारागणशतैर्वृतम्
sa bhīmasenaḥ śuśubhe tomarair raḍbhamāśritaiḥ | krodha-dīpta-vapur meghaiḥ sapta-saptir ivāṃśumān |
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—ശരീരത്തിൽ കുത്തിക്കയറിയ തോമരങ്ങളാലും ഭീമസേനൻ കൂടുതൽ ദീപ്തനായി തിളങ്ങി. ക്രോധദീപ്തമായ അവന്റെ രൂപം, മേഘസമൂഹങ്ങൾക്കിടയിൽ മറഞ്ഞും കൂടുതൽ പ്രഭയോടെ തെളിയുന്ന ഏഴുകുതിരകളുള്ള സൂര്യനെപ്പോലെ, रणഭൂമിയിൽ ഭയങ്കരമായി പ്രകാശിച്ചു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya endurance and steadfastness in battle: even when wounded, a warrior must not collapse into despair but maintain resolve. Ethically, it portrays how inner fire (controlled courage rather than mere rage) can transform suffering into strength, while also reminding that war magnifies both virtue (fortitude) and danger (unbridled anger).
Sañjaya describes Bhīma on the battlefield after being struck by tomara-spears that have lodged in his body. Instead of appearing diminished, Bhīma looks more formidable—his wrath makes him blaze like the sun, and the embedded weapons are compared to clouds around the seven-horsed sun, intensifying the dramatic scene.