Mahabharata 7.202.41 — Drona Parva, Adhyaya 202, Shloka 41
त॑ द्रौणि: समरे क्रुद्धं छादयामास पत्रिभि: । विव्याध चैनं दशभि: पितुर्वधमनुस्मरन्
taṁ drauṇiḥ samare kruddhaṁ chādayāmāsa patribhiḥ | vivyādha cainaṁ daśabhiḥ pitur-vadham anusmaran |
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—സമരത്തിൽ ക്രുദ്ധനായ ദ്രൗണി അശ്വത്ഥാമൻ, പിതാവിന്റെ വധം വീണ്ടും വീണ്ടും ഓർത്ത്, ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനെ അമ്പുകളുടെ മഴകൊണ്ട് മൂടി; പിന്നെ പത്തു ശറകളാൽ അവനെ കുത്തി ഗുരുതരമായ മുറിവേൽപ്പിച്ചു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how remembrance of personal loss (pitur-vadha) can fuel anger and revenge, escalating cruelty in war; it implicitly warns that grief-driven retaliation can overpower discernment and restraint, even within the framework of kṣatriya duty.
Sañjaya narrates that Aśvatthāmā, enraged while recalling his father Droṇa’s killing, overwhelms Dhṛṣṭadyumna with a barrage of arrows and then strikes him with ten more, causing a severe wound.
Ask anything about this verse
A free Google sign-in keeps your chat saved across web and the app.
Read Mahabharata in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.