Shloka 40
भीष्मशिबिरगमनम् — Duryodhana’s Visit to Bhīṣma’s Camp and the Command Appeal
विकृष्य च शितं खड्गं गृहीत्वा च शरावरम् । पदातिर्द्रतमागच्छज्जिघांसु: सौबलान् युधि,तत्पश्चात् तीखी तलवार और ढाल निकालकर इरावानने युद्धमें सुबलपुत्रोंको मार डालनेकी इच्छासे तुरंत उनके ऊपर पैदल ही धावा किया
vikṛṣya ca śitaṃ khaḍgaṃ gṛhītvā ca śarāvaram | padātir drutam āgacchaj jighāṃsuḥ saubalān yudhi ||
പിന്നീട് മൂർച്ചയുള്ള വാൾ വലിച്ചെടുത്ത്, പരിച കൈയിൽ പിടിച്ച്, ഇരാവാൻ പടയാളിയായി യുദ്ധത്തിൽ സുബലപുത്രന്മാരെ വധിക്കണമെന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെ വേഗത്തിൽ അവരുടെമേൽ പാഞ്ഞുകയറി।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds intention (jighāṃsuḥ—desiring to kill) as a decisive inner force in war: even when action is socially sanctioned as kṣatriya-duty, the moral weight of violent intent remains palpable, reminding readers of the ethical gravity carried by each combatant’s resolve.
Sañjaya describes Irāvān drawing a sharp sword, taking a shield, and charging on foot toward the Saubalas in the midst of battle, determined to kill them.