Shloka 17
भीष्मशिबिरगमनम् — Duryodhana’s Visit to Bhīṣma’s Camp and the Command Appeal
युद्धकाले त्वयास्माकं साहां देयमिति प्रभो । बाढमित्येवमुक्त्वा तु युद्धकाल इहागत:,'शक्तिशाली पुत्र! युद्धूके अवसरपर तुम हमलोगोंको सहायता देना।” तब बहुत अच्छा कहकर इरावान् चला गया और अब युद्धके अवसरपर यहाँ आया है
yuddhakāle tvayāsmākaṃ sāhāṃ deyam iti prabho | bāḍham ity evam uktvā tu yuddhakāla iha āgataḥ ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു— “പ്രഭോ, യുദ്ധകാലത്ത് നീ ഞങ്ങൾക്ക് സഹായം നൽകണം.” അവൻ “തഥാസ്തു” എന്നു പറഞ്ഞ് പുറപ്പെട്ടുപോയി; ഇപ്പോൾ യുദ്ധസമയം വന്നപ്പോൾ വാഗ്ദത്ത സഹായം നിറവേറ്റാൻ ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma as reliability in word and deed: assistance promised for a righteous obligation must be delivered when the decisive moment arrives, especially in the moral pressure of war.
Sañjaya reports that Irāvān had earlier been asked to support their side during the battle; he agreed (“bāḍham”) and now has arrived at the battlefield at the appointed time to provide that aid.