Shloka 45
छाद्यमान: शरौघेण हृष्टरूपतरो5भवत् | तयोश्वाप्यभवत् प्रीतिरतुला मातृकारणात्,उनके बाणसमूहोंसे आच्छादित होकर भी शल्य अत्यन्त प्रसन्न ही हुए। माताके नाते नकुल और सहदेवके मनमें भी उनके प्रति अनुपम प्रेमका भाव था
chādyamānaḥ śaraughena hṛṣṭarūpataro 'bhavat | tayoś cāpy abhavat prītir atulā mātṛkāraṇāt |
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—അമ്പുകളുടെ കൂട്ടം കൊണ്ട് മൂടപ്പെട്ടിട്ടും ശല്യൻ കൂടുതൽ ഹർഷഭരിതനും ദീപ്തിമാനുമായിത്തീർന്നു. മാതൃബന്ധം മൂലം നകുലനും സഹദേവനും അവനോടു അപാരമായ സ്നേഹവും ഉണർന്നു।
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid violent conflict, human bonds and gratitude rooted in family ties can persist; the verse highlights heroic composure under attack and the ethical complexity of war where affection and duty coexist.
Śalya is being showered with arrows yet remains visibly exhilarated and undaunted. Nakula and Sahadeva, connected to him through their mother’s lineage, feel a deep, incomparable affection toward him despite the battlefield setting.