Shloka 18
Adhyāya 86: Irāvān’s Lineage, Cavalry Clash, and the Māyā-Duel Ending in Irāvān’s Fall
त्यक्त्वानुविन्दो5थ रथं विन्दस्य रथमास्थित: । भधनुर्गहीत्वा परमं भारसाधनमुत्तमम्,तत्पश्चात् अनुविन्द अपना रथ त्यागकर विन्दके रथपर जा बैठा और भार वहन करनेमें समर्थ दूसरा परम उत्तम धनुष लेकर युद्धके लिये डट गया
tyaktvānuvindo 'tha rathaṁ vindasya ratham āsthitaḥ | dhanur gṛhītvā paramaṁ bhārasādhanaṁ uttamam ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—അതിനുശേഷം അനുവിന്ദൻ തന്റെ രഥം ഉപേക്ഷിച്ച് വിന്ദന്റെ രഥത്തിൽ കയറി, വലിയ സമ്മർദ്ദം സഹിക്കാനാകുന്ന പരമോത്തമമായ മറ്റൊരു വില്ല് കൈയിലെടുത്ത് യുദ്ധത്തിനായി ദൃഢമായി നിലകൊണ്ടു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness in kṣatriya-duty: in the chaos of battle, a warrior must remain resolute and choose effective means (a suitable chariot and a strong bow) to continue the fight without wavering.
Sañjaya reports that Anuvinda leaves his own chariot, climbs onto Vinda’s chariot, takes up a superior heavy-draw bow, and prepares to engage firmly in combat.