Shloka 41
भीष्मपर्व — अध्याय ६२: वासुदेवमहात्म्यप्रशंसा (देव–ब्रह्मसंवादः)
आम वचो भीष्म: प्रहसन् वै मुहुर्मुहुः । [ तनयं तुभ्यं क्रोधादुद्वृत्य चक्षुषी,यह सुनकर भीष्म बारंबार हँसकर क्रोधसे आँखें तरेरते हुए आपके पुत्रसे बोले --
sañjaya uvāca | āma vaco bhīṣmaḥ prahasan vai muhur muhuḥ | tanayaṃ tubhyaṃ krodhād udvṛtya cakṣuṣī, …
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഭീഷ്മൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ചിരിച്ചു; പിന്നെ ക്രോധത്തോടെ കണ്ണുകൾ വീർപ്പിച്ച് നിന്റെ പുത്രനോട് പറഞ്ഞു।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical weight of counsel in war: when pride and anger dominate leadership, even elders respond with sharp irony and stern admonition, implying that righteous strategy requires humility and self-control.
Sañjaya reports that Bhīṣma, after hearing certain words, repeatedly laughs and then, angered, glares with widened eyes and speaks to Dhṛtarāṣṭra’s son (Duryodhana), setting up a reprimand or forceful instruction.