Shloka 45
भीष्मपर्व — अध्याय 54: फल्गुन-प्रतिरोधः, सौबली-व्यूह-विध्वंसः, दुर्योधन-भीष्म-संवादः
नृत्यमान इवाभाति रथचर्यासु मारिष । तेन रत्नवता पार्थ: स च गाण्डीवधन्चना
nṛtyamāna ivābhāti rathacaryāsu māriṣa | tena ratnavatā pārthaḥ sa ca gāṇḍīvadhanvanā ||
മാരിഷ! രഥചാര്യകളിൽ അവൻ നൃത്തം ചെയ്യുന്നവനെപ്പോലെ തന്നെ ദീപ്തനായി തോന്നുന്നു. രത്നശോഭിതമായ ഗാണ്ഡീവധനുസ്സു ധരിച്ച ആ പാർഥൻ യുദ്ധകൗശലത്തിന്റെ അധിപനെന്നപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined mastery: Arjuna’s controlled, graceful chariot-work and his famed bow symbolize trained excellence. In the Mahābhārata’s ethical horizon, such power is meaningful when governed by duty (kṣatriya-dharma) and steadiness rather than rage or cruelty.
Sañjaya, reporting the battlefield to Dhṛtarāṣṭra, praises Arjuna’s chariot-maneuvering as so fluid it looks like a dance, and notes his splendor with the jewel-adorned Gāṇḍīva—emphasizing Arjuna’s readiness and superiority in combat.