Shloka 44
Chapter 51: Saṃdhyākāla-saṃhāra
Evening Withdrawal after Arjuna’s Counter-Advance
श्वेत: क्रोधात् प्रजज्वाल हविषा हव्यवाडिव । अपने भाई उत्तरको मारा गया और शल्यको कृतवर्मके साथ रथपर बैठा हुआ देख विराटपुत्र श्वेत क्रोधसे जल उठे, मानो अग्निमें घीकी आहुति पड़ गयी हो ।। ४३ ह ।। स विस्फार्य महच्चापं शक्रचापोपमं बली
śvetaḥ krodhāt prajajvāla haviṣā havyavāḍ iva | sa visphārya mahācāpaṃ śakracāpōpamaṃ balī ||
തന്റെ സഹോദരൻ ഉത്തരൻ കൊല്ലപ്പെട്ടതും, കൃതവർമ്മനോടൊപ്പം രഥത്തിൽ ശല്യൻ ഇരിക്കുന്നതും കണ്ട വിരാടപുത്രൻ ശ്വേതൻ ക്രോധത്തിൽ ജ്വലിച്ചു—യജ്ഞാഗ്നിയിൽ നെയ്യാഹുതി വീണതുപോലെ. പിന്നെ ആ ബലവാൻ ശക്രചാപസമമായ മഹാധനുസ് വലിച്ചു വിരിച്ചു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse illustrates how intense emotion—especially grief-born anger—can arise naturally, yet a warrior’s dharma channels it into disciplined action rather than uncontrolled violence. The simile of fire fed by ghee suggests anger’s rapid intensification, warning that such energy must be governed by duty and restraint.
Sañjaya describes Śveta, son of King Virāṭa, erupting in fury after seeing his brother Uttara killed and noticing Śalya riding on a chariot with Kṛtavarman. Śveta then draws his great bow, likened to Indra’s, signaling his readiness to engage them in battle.