Mahabharata — Bhishma Parva, Shloka 67
Droṇa–Dhṛṣṭadyumna-yuddha (द्रोण-धृष्टद्युम्न-युद्धम्) — Tactical duel and allied interventions
सुदक्षिणस्तु समरे साहदेविं महारथम् | विद्ध्वा नाकम्पयत वै मैनाकमिव पर्वतम्
sudakṣiṇas tu samare sāhadeviṁ mahāratham | viddhvā nākampayata vai mainākam iva parvatam ||
അപ്പോൾ സുദക്ഷിണൻ സമരത്തിൽ സഹദേവപുത്രനായ മഹാരഥൻ ശ്രുതകർമ്മനെ ശരങ്ങളാൽ വേദിച്ചു; എങ്കിലും അവനെ കുലുക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല—അവൻ മൈനാകപർവ്വതംപോലെ അചലമായി നിന്നു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness under attack: true martial excellence is not only in striking but in remaining unshaken—maintaining composure and resolve amid the shocks of battle, an ideal aligned with kṣatriya-dharma.
During the battle, Sudakṣiṇa wounds Śrutakarman (Sahadeva’s son), but despite being struck he does not waver; the poet compares his immovability to Mount Maināka.