Shloka 59
Droṇa–Dhṛṣṭadyumna-yuddha (द्रोण-धृष्टद्युम्न-युद्धम्) — Tactical duel and allied interventions
विकर्ण: सुतसोम॑ तु विद्ध्वा नाकम्पयच्छरै: । सुतसोमो विकर्ण च तदद्भुतमिवाभवत्
sañjaya uvāca | vikarṇaḥ sutasomaṁ tu viddhvā nākampayac charaiḥ | sutasomo vikarṇaṁ ca tad adbhutam ivābhavat ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—വികർണൻ അമ്പുകളാൽ സുതസോമനെ വേദനിപ്പിച്ചെങ്കിലും അവനെ കുലുക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അതുപോലെ സുതസോമനും വികർണനെ വിറപ്പിക്കാനായില്ല. ആക്രമണത്തിനിടയിലും അചഞ്ചലമായ ആ ഇരുവരുടെയും പരാക്രമം അത്ഭുതമായി തോന്നി.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya steadfastness under pressure: true martial excellence is not merely striking the opponent, but remaining unshaken oneself. It also suggests an ethical admiration for courage and endurance even amid a destructive war.
During the battle, Vikarṇa shoots Sutasoma but cannot make him falter; Sutasoma likewise fails to shake Vikarṇa. Sañjaya reports this mutual, unwavering resistance as an astonishing display of prowess.