Shloka 18
Karma-Saṃnyāsa–Karma-Yoga Saṃvāda
Renunciation and the Discipline of Action
नैव तस्य कृतेनार्थों नाकृतेनेह कश्नन । न चास्य सर्वभूतेषु कश्चिदर्थव्यपाश्रय:
naiva tasya kṛtenārtho nākṛteneha kaścana | na cāsya sarvabhūteṣu kaścid arthavyapāśrayaḥ ||
കാരണം ആ മഹാത്മാവിന് ഈ ലോകത്തിൽ കര്മ്മം ചെയ്താലും വ്യക്തിപരമായ നേട്ടമൊന്നുമില്ല; കര്മ്മം ചെയ്യാതിരുന്നാലും നേട്ടമൊന്നുമില്ല. കൂടാതെ എല്ലാ ജീവികളിലും സ്വാർത്ഥലാഭത്തിനായി അവന് ആരെയും ആശ്രയിക്കേണ്ടതുമില്ല।
अजुन उवाच
Educational Q&A
A truly accomplished person has no selfish purpose to fulfill either by acting or by not acting, and does not rely on others for personal gain; action, if undertaken, is grounded in dharma rather than need, reward, or dependence.
In the Bhīṣma Parva’s battlefield discourse context, the speaker articulates an ethical ideal: the great-souled person stands beyond personal profit in both action and renunciation, indicating a model of inner freedom amid the demands of duty.