Shloka 29
कर्मयोग–ज्ञानयज्ञ–अवतारोपदेश
Karma-Yoga, Jñāna-Yajña, and Avatāra Instruction
सम्बन्ध-- आत्मतत्त्व अत्यन्त दुर्बोध होनेके कारण उसे समझानेके लिये भगवान्ने उपर्युक्त शलोकोद्वारा भिन्न-भिन्न प्रकारसे उसके स्वरूपका वर्णन किया: अब अगले शलोकमें उस आत्मतत्त्वके दर्शन
āścaryavat paśyati kaścid enam āścaryavad vadati tathaiva cānyaḥ | āścaryavac cainam anyaḥ śṛṇoti śrutvāpy enaṁ veda na caiva kaścit ||
അപൂർവനായ ഒരു മഹാത്മാവ് ഈ ആത്മാവിനെ അത്ഭുതമായി ദർശിക്കുന്നു; മറ്റൊരു അപൂർവൻ അതിനെ അത്ഭുതമായി വിവరిచ് പറയുന്നു; മറ്റൊരു യോഗ്യൻ അതിനെ അത്ഭുതമായി കേൾക്കുന്നു; എങ്കിലും കേട്ടിട്ടും പലർക്കും അതിനെ യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയാൻ കഴിയുന്നില്ല—അതത്ര സൂക്ഷ്മവും ദുർബോധ്യവുമാണ് ആത്മതത്ത്വം।
संजय उवाच
Educational Q&A
The Self (ātman) is exceedingly subtle: true seeing, teaching, and even receptive hearing of it are rare, and mere listening does not guarantee realization.
In the Bhishma Parva discourse on the Self’s nature, Sanjaya reports a teaching that emphasizes how uncommon genuine insight into the ātman is—some see it, some can explain it, some can hear it properly, yet many still fail to understand.