Shloka 15
कर्मयोग–ज्ञानयज्ञ–अवतारोपदेश
Karma-Yoga, Jñāna-Yajña, and Avatāra Instruction
यं हि न व्यथयन्त्येते पुरुष पुरुषर्षभ । समदुःखसुखं धीरं सो$मृतत्वाय कल्पते
yaṁ hi na vyathayanty ete puruṣa puruṣarṣabha | samaduḥkhasukhaṁ dhīraṁ so ’mṛtatvāya kalpate ||
ഹേ പുരുഷശ്രേഷ്ഠാ! ഈ ഇന്ദ്രിയ-വിഷയസ്പർശങ്ങൾ ആരെയും വ്യാകുലപ്പെടുത്താത്തവനും, സുഖ-ദുഃഖങ്ങളിൽ സമഭാവത്തോടെ നിലകൊള്ളുന്ന ധീരനും—അവൻ അമൃതത്വത്തിന്, അതായത് മോക്ഷത്തിന്, യോഗ്യനാകുന്നു.
संजय उवाच
Educational Q&A
A person who is not shaken by sense-experiences and who maintains equanimity in pleasure and pain is spiritually mature and becomes qualified for liberation (amṛtatva/mokṣa).
In the discourse narrated by Sanjaya, a teaching is being stated about inner steadiness: amid the pressures of experience (especially relevant in the war setting), the ideal person remains undisturbed and thus becomes fit for the highest goal.