Shloka 1153
Adhyāya 90: Babhruvāhana’s Reception and the Commencement of Yudhiṣṭhira’s Aśvamedha
नहि यज्ञों महानेष सदृशस्तैर्मतो मम । क्योंकि उस समय सेरभर सत्तूमेंसे गिरे हुए कुछ कणोंके प्रभावसे मेरा आधा शरीर सुवर्णमय हो गया था; परंतु यह महान् यज्ञ भी मुझे वैसा न बना सका; अतः मेरे मतमें यह यज्ञ उन सेरभर सत्तूके कणोंके समान भी नहीं है
nahi yajño mahān eṣa sadṛśas tair mato mama |
ശ്വശുരൻ പറഞ്ഞു—എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ ഈ മഹായാഗം അവയ്ക്കു തുല്യമല്ല. കാരണം ഒരു സേർ സത്തുവിൽ നിന്ന് വീണ കുറച്ച് കണങ്ങളുടെ പ്രഭാവത്തിൽ എന്റെ ശരീരത്തിന്റെ പകുതി സ്വർണമയമായി; എന്നാൽ ഈ മഹായാഗം പോലും എന്നെ അങ്ങനെ ആക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അതിനാൽ എന്റെ കണക്കിൽ ഈ യാഗം ആ ചെറുകണങ്ങൾക്കുപോലും തുല്യമല്ല.
श्षशुर उवाच
Educational Q&A
The passage asserts that the moral and spiritual worth of an act depends on sincerity and the transformative power of even the smallest, pure offering; grand ritual display without the same inner potency is inferior.
A father-in-law figure evaluates a “great sacrifice” and rejects its superiority, citing a prior incident where a few fallen grains of roasted flour miraculously made half his body golden—an effect the present grand yajña failed to achieve—thereby ranking simple, potent charity/offerings above elaborate rites.